|

|
ATATÜRK'ÜN
İSTANBUL NUTKU
Vatandaşlarım!
Sekiz sene evvel, mustarip, ağlayan İstanbul'dan kalbim sızlayarak
çıktım. Teşyi edenim (uğurlayanım) yoktu. Sekiz sene sonra, kalbim
müsterih olarak, gülen ve güzellemen İstanbul'a geldim, iki büyük
cihanın birleştiği noktada, Türk vatanının ziyneti, Türk tarihinin
serveti, Türk milletinin gözbebeği İstanbul, bütün vatandaşların
kalbinde yeri olan bir şehirdir. Sekiz sene önce buradan ayrılırken,
kalbi yaralı olanlardan biri de bendim. Sekiz sene, heyet-i
içtimaiyemizin (toplumumuzun) yeni girdiği devrin tarihi, içine
aldığı ihtilâllerin, inkılâpların neticeleriyle doludur.
Aziz İstanbul halkına, sekiz sene evvelki kadar, içinde yedi evliya
kuvvetinde bir heyula (hayalet) tasavvur ettirilmek istenen bu
sarayın içinde konuşuyorum.
Yalnız artık bu saray, zıllulahların (Allahın gölgelerinin) değil,
zil olmayan (gölge olmayan) milletin sarayıdır ve ben burada,
milletin bir ferdi, bir misafiri bulunmakla bahtiyarım
Mustafa Kemal Atatürk

|